رفتن به محتوای صفحه
منو

لکنت زبان در کودکان؛ چه زمانی باید به گفتاردرمانی مراجعه کرد؟

تفاوت ناروانی معمول و لکنت کودک، نشانه‌های نیاز به ارزیابی، نقش خانواده و انتظارات واقع‌بینانه از گفتاردرمانی.

تکرار یا مکث در گفتار کودک همیشه لکنت نیست. اما تکرار صدا یا هجا، کشیده‌شدن صدا و گیرکردن هنگام شروع یا ادامه واژه می‌تواند از نشانه‌های لکنت باشد. فشار و تقلای گفتاری یا اجتناب از صحبت‌کردن هم اهمیت دارد. [۱]

آیا علت لکنت ترس یا اشتباه والدین است؟

لکنت رشدی علت واحدی ندارد و عوامل رشدی، عصبی و ژنتیکی در آن نقش دارند. هیجان یا فشار موقعیت ممکن است شدت لکنت را تغییر دهد، اما این موضوع به معنی مقصر بودن خانواده نیست. [۲]

چه زمانی ارزیابی لازم است؟

اگر کودک هنگام صحبت تقلا می‌کند، از حرف‌زدن دوری می‌کند، ناروانی رو به افزایش است یا خانواده نگران است، ارزیابی را عقب نیندازید. سابقه خانوادگی و مدت ادامه ناروانی در تصمیم‌گیری اهمیت دارند. لازم نیست برای اولین مشاوره، ماه‌ها منتظر بمانید. [۱،۲]

آیا باید منتظر پایان شش ماه بمانیم؟

خیر. مدت لکنت یکی از عوامل بررسی است، نه شرط مراجعه. گفتاردرمانگر ممکن است پایش برنامه‌ریزی‌شده، آموزش والدین یا مداخله مستقیم را پیشنهاد کند. [۲]

در جلسه ارزیابی چه اتفاقی می‌افتد؟

متخصص درباره زمان شروع، تغییرات ناروانی و سابقه خانوادگی سؤال می‌کند. نمونه گفتار، فشار بدنی، واکنش کودک و اثر مشکل بر ارتباط بررسی می‌شود. تعداد تکرارها به‌تنهایی تصویر کاملی از تجربه کودک نمی‌دهد. [۲،۳]

در خانه چه کنیم؟

به محتوای حرف کودک توجه کنید و برای تمام‌کردن جمله به او زمان بدهید. جمله او را کامل نکنید و هنگام گفت‌وگو عجله ایجاد نکنید. خودتان با لحن آرام صحبت کنید؛ دستور مکرر «آرام‌تر بگو» جای راهنمایی اختصاصی متخصص را نمی‌گیرد. [۱،۲]

اگر خودش درباره لکنت پرسید چه بگوییم؟

پاسخ ساده و پذیرا بدهید و نشان دهید شنیدن حرف او برایتان مهم است. شرمنده‌کردن کودک یا شرط‌گذاشتن برای «درست حرف‌زدن» به ارتباط کمک نمی‌کند. [۲]

هدف درمان چیست؟

هدف می‌تواند کاهش تقلا، افزایش راحتی و اعتماد در صحبت‌کردن، مشارکت در موقعیت‌های واقعی و در صورت مناسب‌بودن بهبود روانی گفتار باشد. برنامه با سن، نیاز کودک و خانواده تنظیم می‌شود. هیچ وعده زمانی یا نتیجه قطعی برای همه معتبر نیست. [۳]

آیا روان‌شناس هم لازم است؟

اگر اضطراب، اجتناب یا مشکلات هیجانی قابل‌توجه همراه است، گفتاردرمانگر ممکن است همکاری با متخصص سلامت روان را پیشنهاد کند. این همکاری به معنی روانی‌بودن علت همه لکنت‌ها نیست. [۳]

خدمات مرتبط

منابع

  1. CHSA، پیوند معرفی‌شده توسط ASHA — Stuttering and Cluttering
    https://helpingyoucommunicate.org/article/stuttering-and-cluttering
  2. NIDCD — Stuttering
    https://www.nidcd.nih.gov/health/stuttering
  3. ASHA — Stuttering, Cluttering, and Fluency
    https://www.asha.org/practice-portal/clinical-topics/fluency-disorders/

این مطلب آموزشی است؛ ارزیابی و برنامه درمان هر فرد جداگانه تعیین می‌شود.

درخواست ارزیابی
تماس با پذیرشدرخواست نوبت