بازگشت به خانه پس از سکته می‌تواند کارهای آشنایی مانند حمام و پوشیدن لباس را دشوار کند. مسئله فقط ضعف دست نیست؛ تعادل، حس، توجه و ترتیب انجام کار نیز ممکن است تغییر کنند. برنامه مناسب از مشاهده همان فعالیت و شناخت اولویت فرد آغاز می‌شود و باید با وضعیت پزشکی و توصیه تیم توان‌بخشی هماهنگ باشد.
قبل از شروع، نوع کمک لازم را روشن کنید
بعضی افراد فقط به آماده‌کردن وسایل نیاز دارند؛ بعضی به یادآور و برخی به کمک بدنی آموزش‌دیده. این تفاوت را برای لباس پوشیدن، انتقال و حمام جداگانه بررسی کنید. روش جابه‌جایی ایمن باید به خانواده آموزش داده شود. کشیدن دست ضعیف یا بلندکردن فرد با گرفتن بازو می‌تواند آسیب‌زا باشد. اگر هنوز معلوم نیست فرد با چه کمکی ایمن است، اولین تجربه را به آزمون‌وخطای بدون نظارت تبدیل نکنید.
آموزش را با وسایل خود خانه تمرین کنید
اگر ممکن است، چیدمان و وسایل واقعی را با تیم درمان مرور کنید. روشی که روی صندلی اتاق درمان موفق است باید برای فضای حمام و لباس مورد استفاده فرد هم بررسی شود.
فضای حمام را پیش از ورود آماده کنید
حوله، شوینده و لباس را در دسترس قرار دهید تا همراه مجبور به ترک فرد نشود. سطح خیس، مسیر باریک و تکیه‌گاه نامطمئن می‌توانند خطر ایجاد کنند. انتخاب صندلی حمام، دستگیره و روش انتقال باید با توان فرد و فضای خانه هماهنگ باشد؛ صندلی معمولی لزوماً مناسب نیست. تا مشخص‌شدن ایمنی، فردی که تعادل یا قضاوت کافی ندارد تنها حمام نکند. حریم شخصی و ترجیح او را نیز در شیوه کمک رعایت کنید.
لباس را برای مشارکت بیشتر انتخاب کنید
لباس راحت و بست ساده ممکن است فشار فعالیت را کمتر کند. بهتر است لباس پوشیدن در وضعیت نشسته و باثبات انجام شود، اگر این وضعیت برای فرد ایمن است. در برخی افراد، واردکردن دست ضعیف در آستین در ابتدای کار کمک می‌کند؛ اما درد یا محدودیت حرکت روش را تغییر می‌دهد. شانه را مجبور به حرکت نکنید. از درمانگر بخواهید روش مناسب را با لباس واقعی فرد نشان دهد، نه صرفاً توضیح کلی بدهد.
حس، دید و توجه را هم در نظر بگیرید
دست کم‌حس ممکن است داغی آب یا فشار لباس را به‌خوبی تشخیص ندهد. دما را به روش ایمن بررسی و پوست را نگاه کنید. فردی که به یک سمت محیط کم‌توجه است ممکن است بخشی از بدن یا لباس را فراموش کند؛ این حالت به ارزیابی نیاز دارد و صرف گفتن «دقت کن» کافی نیست. چیدمان و سرنخ‌ها باید براساس مشکل واقعی تنظیم شوند. تغییر ناگهانی این توانایی‌ها نیازمند بررسی فوری پزشکی است.
فعالیت را با انرژی فرد هماهنگ کنید
خستگی می‌تواند کیفیت و ایمنی خودمراقبتی را کاهش دهد. زمان مناسب روز، استراحت بین مراحل و حذف کارهای غیرضروری کمک می‌کند فرد در بخش‌های مهم مشارکت کند. کمک بیش‌ازحد ممکن است فرصت تمرین را کم کند و کمک ناکافی می‌تواند خطرناک باشد. به‌جای عجله برای تمام‌کردن کار، از فرد بپرسید کدام بخش را می‌خواهد خودش انجام دهد. سرعت تنها معیار استقلال نیست؛ انتخاب، راحتی و میزان کمک نیز اهمیت دارند.
پیشرفت و نیاز به بازبینی را ثبت کنید
هدف قابل‌مشاهده انتخاب کنید؛ مثلاً پوشیدن بالاتنه با یک یادآور کمتر یا شستن صورت در وضعیت ایمن. اگر درد شانه، سرگیجه، افت تعادل یا دشواری تازه دیده شد، برنامه باید بازبینی شود. آموزش خانواده و انتخاب وسیله می‌توانند بخشی از توان‌بخشی باشند؛ هیچ ابزار واحدی برای همه مناسب نیست. برای جلسه بعد، بنویسید کدام مرحله هنوز سخت است تا آموزش دقیقاً به همان نیاز روزمره مربوط شود.